ولیک که با نام علمیoxyacantha crataeyus شناخته می شود
در فرهنگ لغت از گونه های مختلف وحشی زالزالک است.
بنابراین گزارش؛ نام های آن در طب سنتی؛ خفچه،عوسج، ملاویل،زعروالادویه،مرخ، ولک، بلک، ملاولیک واسامی محلی آن قوش یمیشی ، قره گیله،یمیشان،من برو، سیاه ولیک، کوت کوتی، سیاه کوت کوتی، کوچ است.منشا اینمیوه در شمال ایران و در دو نوع سیاه ولیک و سرخ ولیک است.
بنابراین گزارش؛سیاه ولیک خوردنی است و سرخ ولیک خواص دارویی دارد.
ولیکحاوی اکسالیک اسید است و ساقه های جوان آن حاوی گلو کوید و عامل تلخ کنندهآن کراتگین است.
میوه آن حاوی سیتریک،کراتگوس اسید و روغن چرب و ضد گلوکز و فروکتوز است درهسته آن ماده آمیگرالین و امولین وجود دارد.ماده کراتگوس لاکتون که درهسته آن وجود دارد مفرح قلبی است.
همچنین؛ریشه خشک شده این میوه برای رفع نارحتی گوارشی و اسهال و مقوی معدهاست.
همچنین دانشمندان ثابت کردند که از پوست درخت ولیک بعنوان تب براستفاده می شود.
دم کرده گل ولیک و یا گرد گل خشک شده آن به مقدار ۵تا ۸گرم در روز برایرفع ضعف قلب و ورم آئورت و اختلالات عصبی بسیار مفید است. البته این میوهبرای بانوان باردار کمتر توصیه می شود.
یادآور می شود؛قطره کراتاگوس که پائین آورنده فشار خون است و پودراوئاکرات و انواع کپسول و قطره داروهای صنعتی است که از میوه ولیک تهیهشده است./